คำพ่อสอน

เคยไหม…ที่ทำงานอยู่

แล้วเกิดอาการท้อ...หมดแรง...

มันเหมือนกับว่าทุกอย่างทำไมไม่เข้าข้างเรา

ทั้งๆที่เราตั้งใจทำงานมาตลอด

จะถอดใจก็หลายครา

ทำให้แทบไม่อยากเดินหน้า

....

มีแต่คนบอกว่า...

นั่นแหละพิสูจน์ค่าความเป็นคนและความคิดของเรา

อืม....คงจะจริงดังว่า...

แต่ฉันก็คงเจอมันมากหน่อยก็เท่านั้น..และ

ทำให้แทบไม่อยากเดินหน้า

.....

วันนี้..ขณะที่ฉันเดินมาโรงเรียน..

พร้อมเป้ใบเขื่อง และอาหารสองมื้อ..

....จู่ๆ....

ฉันระลึกถึงคำของพ่อ..ขึ้นมาเลยทันที

พ่อจะบอกเสมอ.....ฉันก็รู้ว่าพ่อบอก

แต่ความนัยของมันนั้น...

ฉันเพิ่งรู้ซึ้งและเข้าใจ... แบบ ดิ่ง...และลึก...

แล้วก็พลันทำให้ฉันน้ำตารื้อขึ้นมาคลอตา..

และรู้สึกเต็ม...อิ่ม...นิ่ง...และเข้าใจชีวิตมากขึ้น

แล้วฉันก็เรียนรู้ความลับบางอย่างของชีวิต

ฉันยิ้ม...ยิ้ม...และยิ้ม..

ให้กับการก้าวผ่านความละเอียดอ่อนอีกขั้นหนึ่งของชีวิต

และฉันยิ้ม..จากใจ..ให้กับความโชคดีของฉัน

ที่มีพ่อที่คอยสอนฉัน...และรู้ว่าเมื่อไหร่..ที่ฉันต้องการอะไร

รู้ว่า...เมื่อไหร่..ฉันจะเจออะไรในชีวิต

และเมื่อไหร่ที่ฉันต้องการความรู้ในการใช้ชีวิต

ฉันพร้อมแล้ว...ที่จะก้าวเดินต่อไปเรื่อยๆ

เพราะชีวิตมันก็ต้องเดินต่อไปเรื่อยๆ...เดินต่อไปเรื่อยๆ

Jalta hi jaawe, Jalta hi jaawe

................

พ่อเล่าว่า....

เรื่องชีวิตและความลับของชีวิตเนี่ย....

เขาเล่าและร้องกันเป็นเพลงมาแต่นานนม...

นักร้องเร่ร่อนสมัยบุราณ..เขาเล่าว่า...

ชีวิตน่ะ..มันเคลื่อนไหวไปตามจังหวะ

ค่อยๆเป็นค่อยๆไป...ค่อยๆเติบโตไป

เหมือนนกไงลูก...

เหมือนยังไงล่ะพ่อ ฉันถาม

นกตัวน้อยตัวนิดน่ะกว่าจะสร้างรังได้...

ต้องคาบกิ่งไม้ตั้งกี่เที่ยว...ต้องบินตั้งกี่ครั้ง...

ปีกๆน้อยๆของมันก็เหนื่อยเป็นธรรมดา..

พอเหนื่อยมันก็พัก...พักเสร็จก็คาบต่อ

ค่อยๆทำไป..ทีละเล็กทีละน้อย

จากกิ่งไม้...ทำไปเรื่อยๆ..

จนเป็นรังอันอบอุ่น

ชีวิตมันก็เดินไปเรื่อยๆ ...เดินไปเรื่อยๆ Jalta hi jaawe, Jalta hi jaawe

…………………………

คนเราก็เหมือนกัน

เราต้องเริ่มต้นก่อน..แล้วค่อยๆเป็นค่อยไป

การสร้างชีวิต การงาน และครอบครัวนั้น

ก็ต้องค่อยๆเป็นค่อยๆไปเหมือนกัน

จากหนึ่งเป็นสอง...จากสอง..เป็นสาม...

จากสามเป็นสี่...จากสี่เป็นห้า...

 บางครั้ง..จากห้าเป็นสาม..ก็มีเหมือนกัน

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องชีวิต การงาน หรือครอบครัว

มันก็เหมือนการต่อของเล่น..

ต่อทีละชิ้น..ทีละอัน..ติดแน่นบ้าง ..หล่นบ้าง

หล่นก็เก็บได้..แล้วต่อใหม่

เมื่อล้ม...มันมีเหนื่อยและท้อ..มันเป็นธรรมดาของมัน

บางทีมันรู้สึกว่าหนักหนาสาหัส

เหมือนมีภูเขาขวางอยู่..จะข้ามไปได้อย่างไร

ไม่ใช่ว่าจะข้ามไปไม่ได้..มันข้ามได้

แต่มันอยู่ที่ใจไงล่ะ ..ยกมันออกไปสิ.....

จงเรียนรู้จากสิ่งที่ทำให้เราล้ม..และท้อ

ที่สำคัญที่สุด...

จากสิ่งเหล่านั้นเราเรียนรู้ตัวเอง

เรียนรู้ความเข้มแข็ง..และความอ่อนแอของตัวเอง

เมื่อเรียนรู้แล้ว...ลุกขึ้นยืนให้ได้..เพราะ

ชีวิตมันต้องเดินหน้า..

แล้วมันก็จะเดินไปเรื่อยๆ..เดินไปเรื่อยๆ... Jalta hi jaawe, Jalta hi jaawe

……………………………

ลองดู...เส้นฝ้าย และเส้นไหม สิ

กว่าจะเป็นผ้าผืนหนึ่งได้..ไม่ใช่ของง่าย

ไหมและฝ้ายแต่เส้น..ที่โยงใยและถักทอนั่นน่ะ

มันมีจำนวนมากมายมหาศาล

และต้องอาศัยความอดทน..ความอดกลั้นสูงของผู้ทอ

 กว่าจะมาเป็นผ้าผืนสวยผืนงามหนึ่งผืน

มันก็ต้องถักต้องทอกันไปเรื่อยๆ...ทอกันไปเรื่อยๆ

ชีวิตมันก็เดินไปเรื่อยๆ...เดินไปเรื่อยๆ... Jalta hi jawe, Jalta hi jawe

..........................................

ลองดูซิลูก..

กว่าจะมาเป็นน้ำหนึ่งแก้ว

กว่าจะมาเป็นแม่น้ำหนึ่งสาย

กว่าจะมาเป็นทะเล และมหาสมุทร

ต้องใช้น้ำกี่หยด

ทุกอย่างมันเริ่มมาจากน้ำหนึ่งหยด

มีหยดที่หนึ่ง...หยดที่สอง..หยดที่สาม

แต่ละหยด..มารวมกัน..

มันใช้เวลาและความพยายาม

แล้วมันก็จะเพิ่มไปเรื่อยๆ...เพิ่มไปเรื่อยๆ

พอแดดร้อน..มันก็ระเหยไปบ้าง

แต่มันก็จะหยดมาเรื่อยๆ...หยดมาเรื่อยๆ

ชีวิตมันก็เดินไปเรื่อยๆ...เดินไปเรื่อยๆ... Jalta hi jawe, Jalta hi jawe

.................................

ชีวิตเราก็เหมือนกันนะลูก

เราก็ค่อยๆถักค่อยๆทอไปเรื่อยๆ...

ตกแต่งชีวิตเราไปเรื่อยๆ

อยากให้ชีวิตเราเป็นอย่างไร..

เราต้องค่อยๆสร้าง..ค่อยๆรังสรรค์ไปเรื่อยๆ

เมื่อเราถึงจุดหนึ่งในชีวิต...

และเราหันกลับมามองความพยายามของเรา

เราจะเห็นว่าผ้าผืนที่เราพยายามถักทอนั้น

มันสวยงามมาก..

ท้ายสุดแห่งชีวิต..เราจะไม่แค่นั่งชื่นชมผ้าผืนสวยผืนงามแต่เท่านั้น

หากแต่เราจะชื่นชม..เส้นด้ายและเส้นไหมของเรา

ที่เราได้สร้างขึ้นระหว่างทางเดินของเรา

ที่เราเดินมาเรื่อยๆ...เดินมาเรื่อยๆ

ชีวิตมันก็เดินไปเรื่อยๆ...เดินไปเรื่อยๆ... Jalta hi jawe, Jalta hi jawe

...................................

ฉันอยากบอกพ่อเหลือเกินว่า

เส้นด้ายเส้นหนึ่ง...

ที่มาจากผืนผ้าอันสวยงามและอบอุ่นของพ่อนั้น

จะพยายามอย่างที่สุด..

ที่จะสร้างผ้าผืนที่สวยงามและอบอุ่น

ดังเช่นที่พ่อได้สร้างไว้

พ่อรอดูเส้นด้ายเส้นนี้ของพ่อด้วยนะจ๊ะ

เส้นด้ายเส้นนี้ก็จะเดินไปเรื่อยๆ

เดินไปเรื่อยๆ...เดินไปเรื่อยๆ

.........เพราะ.......

ชีวิตมันก็เดินไปเรื่อยๆ...เดินไปเรื่อยๆ... Jalta hi jaawe, Jalta hi jaawe

รูปน้องสาวค่ะ วันรับปริญญาเอก พ่อกับแม่ปลื้มสุด